Nagpunta ako sa aking pinakaunang pagpupulong na nakakakuyom ang aking mga kamao. Galit ako, nabigo, at handang makipag-away sa sinuman.
Categories
Category: January
Noong bata pa ako, mayroon akong isang personal na ideya ng Diyos: isang Mas Mataas na Kapangyarihan na alam ang aking mga problema at handa akong tulungan. Hindi ko Siya inisip araw-araw, ngunit alam kong nandiyan Siya sa tuwing kailangan ko Siya.
Gusto kong wasakin ang mundo sa malilit na piraso. Palaging lasing ang aking ina at sigurado ako na wala siyang pakialam sa mga nangyayari sa akin. Gusto kong sumigaw ng napakalakas, ngunit kinimkim ko lang ito sa loob ko.
Nang dumating ako sa Alateen, nalaman ko na wala akong magagawa tungkol sa pag-inom ng aking ina. May sakit siya at hihingi lang siya ng tulong kapag handa na siya. Ngunit may magagawa ako tungkol sa aking sariling damdamin. Mailalabas ko ang aking galit sa halip na kimkimin ko ito, alam ko na ang mga tao sa Alateen ay kayang intindihin at tatanggapin ako. At sa halip na subukin at maghinanakit sa mundo, magagamit ko ang programa upang paghiwa-hiwalayin ang aking malalaking problema sa maliliit. Na mas magiging makahulugan sa akin!
MGA BAGAY NA DAPAT ISIPIN
Minsan kapag galit na galit ako gusto kong sumigaw. Walang mali doon, ngunit kung saan at kailan ko gustong ilabas ang aking galitt ay ibang usapan na iyon. Ang isang magandang lugar upang gawin ito ay sa isang pagpupulong kung saan mapakikinggan ito ng mga tainga na nakakaunawa. Ang mga tainga na iyon ay nabibilang sa mga taong handang tulungan akong subaybayan ang galit mula sa pinagmulan nito at makahanap ng positibo at magandang na paraan upang harapin ito.
Matapos ang aking ilang pagdalo sa mga pulong sa Alateen, sinimulan kong basahin ang ilan sa kanilang mga literatura. Noong una ay naisip ko na ang karamihan sa aking nabasa ay hindi para sa akin. Ang Mga Hakbang at Tradisyon ay nakalilito at ang mga slogan ay tila napaka-simple para sa akin.
Kapag nahihirapan akong ayusin ang mga bagay na nangyayari sa paligid ko, tumatakbo ako papunta sa aking sariling maliit na mundo. Pinipigilan ako nito na masaktan. Nangangarap akong maging isang bida sa pelikula o bayani o kung hindi naman ay maging espesyal sa buhay ng ibang tao.
Nakasalalay ang aking araw sa kung paano ko titignan ang aking mga problema. Kung titignan ko ang mga ito bilang mga hadlang, marahil ay ako ay mahihirapan at mabibigo. Ngunit kung susubukan kong gamitin ang aking mga problema bilang mga hakbang upang malaman ang higit pa tungkol sa aking sarili, maaaring maging isa itong mahalagang hakbang sa aking pag-unlad.
Bago ako dumating sa Alateen ay namumuhay ako sa nakaraan at nag-aalala sa mga darating na bukas. Kaya naman walang natitirang oras para sa akin sa kasalukuyan. Natutulala ako sa lahat ng oras at hindi ko alam kung ano ang mga ginagawa ko.
Nakarating ako sa Alateen dahil hindi ko na kinakaya ang pag-inom ng isang malapit sa akin. Ngunit ito ba ang dahilan na patuloy akong bumabalik?
Lumapit ako sa Alateen dahil hindi ko makayanan ang pag-inom ng isang taong malapit sa akin. Ngunit ito ba ang dahilan kung bakit patuloy akong bumabalik?
Nagsimula na naman ang isa pang bagong taon. Ano ito para sakin? Ito ba ang oras kung saan gagawa ako ng maraming pangako upang makita o malaman na masira ang mga ito bago pa man magsimula ang buwan? O Ito ba ay magiging tamang oras para sa isang panibagong simula?