Sa tuwing ang mga bagay at pagkakataon ay nagiging masama at mas masahol sa bahay, pinipili kong tumakas. Nang babalik na ako, hindi ako mapagtiwalaan ng aking ina; hindi niya alam ang gagawin ko. Kaya’t nanatili siyang kasama ko sa bahay at dahil dito hindi ako makakapunta kahit saan. Masunurin ako sandali; pagkatapos kapag sinimulan niya akong palabasin, gagawin ko ulit ang nakasanayan kong gawin.
Kapag hindi ako binibigyan ng aking mga magulang ng pansin o atensiyon na hinahanap ko, inaakusahan ko sila na hindi nila ako mahal at nagsisimula akong magtampo sa kanila. Nang dumating ako sa samahan, nalaman ko ang aking mga kamalian. Sa halip na tanggapin ko ang kaya nilang ibigay, tinanggihan ko ito.
Nakarating ako sa Alateen dahil hindi ko na kinakaya ang pag-inom ng isang malapit sa akin. Ngunit ito ba ang dahilan na patuloy akong bumabalik?