Noong una kong marinig ang mga tao na pinag-uusapan ang tungkol sa pagtanggap at pagsuko sa isang pagpupulong, naisip kong baliw sila at sinabi ko ito mismo. Tiyak na hindi nila ako aasahan na gumulong at magpatay-patayan at hayaang tapak-tapakan ako ng ibang tao. Nasa giyera ako laban sa mga alkoholiko magpakailanman, at walang paraan na susuko ako ngayon at hayaan siyang manalo.
Ang tagapagtaguyod ng AA, Bill W., ay natuklasan na sa mga desperadong sandali ang tanging paraan lamang upang siya ay makakuha muli ng katahimikan ay upang makipag-ugnay at tumulong sa isa pang problemado sa alkohol. Sa Alateen may pagkakataon tayong tumulong sa iba araw-araw.
Ang aking mga saloobin at damdamin ay tulad ng isang halo ng cake: ang mga sangkap ay maaaring maging mahusay, ngunit hindi gaanong maganda hanggang sa pinaghalo at magkakaroon ng isang hugis at saktong lasa. Maaari akong magkaroon ng maraming magagandang saloobin at damdamin, ngunit kung ang aking mga aksyon ay hindi nagsasabi ng parehong kuwento, nasasayang ito.
Maraming tao ang nagtanong, “Paano ko mahahanap ang Diyos?” Ang sagot ay dumarating sa pamamagitan ng paghahanap, pakikinig, at pag-aaral sa pamamagitan ng mga karanasan ng ibang tao.
May mga oras bago ako makarating sa Alateen na hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa mga tao. Nais kong malaman nila na talagang nagmamalasakit ako sa kanila, ngunit walang lumabas. Alam kong handa silang makinig sa akin, ngunit may pumipigil sa akin na sabihin ang tunay kong nararamdaman.
Sinasabi sa akin ng Unang Hakbang na wala akong kapangyarihan sa alkohol-kung ano ang ginagawa nito sa taong umiinom nito o kung gaano man siya uminom. Sa katunayan, wala akong kontrol sa kahit sinumang tao. Kung gumugugol ako ng maraming oras na subukan upang makontrol ang iba, hinahayaan kong mawalan ako ng kontrol sa aking sariling buhay. Ang aking buhay ay magiging magulo.
Bago ako dumating sa Alateen, wala nang masyadong katuturan sa akin ang buhay. Hindi ko maintindihan kung bakit kailangang saktan ng mga tao ang bawat isa sa paraang gusto nila. Hindi ko alam kung ano ang aasahan, kung kanino ako magtiwala, o kung aling daan ang pupuntahan.
Minsan nais kong gawin ang mas madaling paraan; Ginagawa ko ang mga bagay na gusto kong gawin, hindi ang mga bagay na dapat kong gawin. Mas nakakatuwang lumabas kasama ang aking mga kaibigan kaysa gawin ang mga takdang-aralin na ipinagsasawalang bahala ko; mas madaling umupo at humilata sa bahay sa halip na gawin ang aking gawain sa bahay.
Kapag hindi ako binibigyan ng aking mga magulang ng pansin o atensiyon na hinahanap ko, inaakusahan ko sila na hindi nila ako mahal at nagsisimula akong magtampo sa kanila. Nang dumating ako sa samahan, nalaman ko ang aking mga kamalian. Sa halip na tanggapin ko ang kaya nilang ibigay, tinanggihan ko ito.
Noong una tayong makarating sa Alateen ay mahirap para sa ilan sa atin na makita kung paano tayo naging hindi tapat. Kung hindi tayo nagnanakaw o nagsisinungaling, sa palagay natin ay matapat na tayo. Ngunit may iba pang mga paraan ng pagiging hindi tapat sa ating sarili.