Akala ko dati ang katahimikan ay buhay na walang problema. Hindi. Ito ay ang pagkatutong mabuhay nang kasama ang galit, mga argumento, mga damdaming nasasaktan – lahat ng mga bagay na nagiging dahilan upang maging isang tao.
Binibigyan ako ng programa ng kapayapaan na kaisipan na nakakatulong upang gabayan ako sa aking mga problema. Mayroon akong mga kasangkapan upang matulungan akong matugunan ang aking mga problema, mga kaibigan na sumusuporta at nakakaintindi sa akin, at isang Mas Mataas na Kapangyarihan na nagmamahal sa akin. Sinusubukan kong masulit ang buhay, kahit na ang mga mahihirap na sitwasyon.
Ang katahimikan ay hindi kalayaan mula sa mga pagsubok ng buhay. Ang kalmado sa gitna ng bagyo ang nakakapaglusot sa akin. Nasa sa akin upang subukang panatilihing kalmado ito kahit na lumakas man ang bagyo.
MGA BAGAY NA DAPAT ISIPIN
Ang katahimikan ay hindi isang bagay na pinoprotektahan ako mula sa mga mahihirap na oras. Ito ay isang espesyal na uri ng lakas na tumutulong sa akin upang harapin ang aking mga problema at maayos ang mga ito. Ngayon, kapag hiniling ko sa Diyos na bigyan ako ng katahimikan: Tatandaan ko na maaari akong “gumulong kasama ang mga suntok ng buhay at gawin ang pinakamahusay sa bawat sitwasyon na mararanasan ko.